سوگ نامه فردوسی در مورد هجوم وحشیانه تازیان به ایران زمین
هـمانا که آمــد شـما را خبـر
که ما را چه آمد ز اخـتر به سـر
از این مار خوار اهرمن چهـــرگان
ز دانایی و شـــرم، بـی بهرگـان
نه گنج و نه نام و نه تخت و نـــژاد
همی داد خواهند گیتـــی به بـاد
...
+ نوشته شده در هجدهم آبان ۱۳۹۳ ساعت 9:13 توسط مفاخری
|
حواس وسيله ي کشف نيست بلکه فقط وسيله ي ارتباط عملي پيدا کردن با عالم خارج است و همين طور عقل .آن همان مايه ي دانشي است که در جانوران ، غريزه و در انسان ، عقل را به وجود مي آورد . از آن مايه ي دانش در انسان قوه ي اشراقي به وديعه گذاشته شده که در عموم به حال ضعف و ابهام و محو است ، ولي ممکن است که قوت و کمال يابد تا آنجا که شخص متوجه شود که آن اصل اصيل در او نفوذ کرده مانند آتشي که در آهن نفوذ و آنرا سرخ مي کند . به عبارت ديگر اتصال خود را با مبدا در مي يابد و آنش عشق در او افروخته مي شود ، هم تزلزل خاطري که از عقل در انسان رخ کرده مبدل به اطمينان مي گردد ، هم علاقه اش از جزئيات سلب مي شود